Modlitwa ateisty

Tyle lat spędziłem w stanie wysokiego stresu, że teraz nie wiem co ze sobą zrobić, kiedy wreszcie odpuścił. Może podzielę się obserwacją: ludzie sobie mówią czasem, że gdyby na nich przyszło, to przed śmiercią chcieliby jeszcze to i tamto, zobaczyć, przeżyć lot balonem, albo skok ze spadochronem. Wyjechać gdzieś w piękne miejsce. Zobaczyć Paryż raz jeszcze.

Jeśli o mnie chodzi: to wszystko brednie, Donnie Darko nie miał racji. Jedyne co się liczy, to leżenie w łóżku z kimś kogo kochasz, picie wina, palenie papierosów i cieszenie się ostatnimi chwilami. Obejrzeć jakiś zabawny serial, w dupie mam pełnię życia. Sukcesy, porażki, ambicje, frazesy, pierdolety. Górnolotne bajania o powinności. W ostatecznym rozrachunku liczy się czas wtulony w drugą osobę. Odliczam sobie te wszystkie smutne, samotne noce, kiedy się bałem, że nic dobrego w życiu mnie nie spotka. Każda minuta spędzona na wgapianiu się w kogoś, kogo kochasz liczy się podwójnie. I nie wiem, czy jest cokolwiek ważniejszego na Ziemi. Pod ziemią nie ma już nic, śniło mi się piekło, prowadził do niego czerwony Mercedes 190 E, spod Sejmu, przez lata 90, było kompletnie puste.

Reklamy

8 myśli na temat “Modlitwa ateisty

  1. No ta, tylko jak nie ma kochanej osoby, to zostaje spadochron. Ale poza tym święta (hie hie) racja.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s